دوستانه

واینک بعد از گذشت سالها یاران حسین(ع) به ندای هل من ناصر حسینی پاسخ می دهند:

لبیک یا حسین(ع)

ولبیک یا حسین یعنی...

لبیک یا حسین یعنی ان تکون حاضرا فی المعرکه و لو کنت وحده

و لو ترکک الناس و اتهمک الناس و خذلک الناس.

لبیک یا حسین یعنی این که تو در وسط میدان آماده باشی هرچند که یکه و تنها بمانی

و مردم تو را مورد تهمت قرار دهند و به تو برچسب بزنند.

لبیک یا حسین یعنی ان تکون انت و مالک و اهلک و اولادک فی هذه المعرکه.

لبیک یا حسین یعنی این که جان و مال و اهل و عیالت آماده فدا شدن باشند.

لبیک یا حسین یعنی ان تدفع الام بولدها هذا یقاتل و اذا استشهد و احتض راسه و القی به الی امه و مسحت

الدم و التراب عن وجهه و قالت له راضیه محتسبه بیض الله وجهک یا بنی کما بیضت وجهی عند فاطمه الزهرا یوم القیامه.

 هذا یعنی لبیک یا حسین !!!

لبیک یا حسین یعنی این که مادر با دستان خود فرزندش را به میدان بفرستد و زمانی که سر خونین فرزند را می بیند غبار از چهره اش پاک کرده و بگوید: فرزندم از تو راضی ام خداوند تو را رو سفید کند که مرا در نزد فاطمه زهرا(س) رو سفید کردی. این یعنی لبیک یا حسین...

......

لبیک یا حسین یعنی ان تقدم زینب لاخیها الحسین جواز المنیه و الشهاده هذا یعنی لبیک یا حسین

لبیک یا حسین یعنی این که زینب مرکب مرگ و شهادت را خدمت برادر تقدیم کند.

این یعنی لبیک یا حسین!!!

 

      

مقام معظم رهبری:
در روايتى كه از امام باقر (عليه‌الصلاةوالسلام) نقل شده است، آن حضرت پس از اشاره به زهد و عبادت و خصوصيات اخلاقى و روحى اميرالمؤمني(عليه‌الصلاةوالسلام)، مى‌فرمايد: «و ما اطاق عمله منا احد»؛ از ما هم هيچ كس توان انجام دادن عمل او را ندارد. يعنى حتى امام باقر و امام صادق و ائمه‌ى هداة مهديين(عليهم‌السلام) هم نمى‌توانند خودشان را به آن حدى برسانند كه اميرالمؤمنين به آن رسيده بود.

 طبق اين روايت، بعد فرمودند: «و ان كان على‌بن‌الحسين(ع) لينظر فى كتاب من كتب على(ع)». بنا بر اين روايت، امام باقر فرمود كه پدرش على‌بن‌الحسين(عليه‌السلام) به يكى از كتابهاى على‌بن‌ابى‌طالب(عليه‌السلام) نظر مى‌كرد - لابد كتابى از دستورات اميرالمؤمنين بوده، كه آن دستورات طبق عمل و زندگى عملى خود آن بزرگوار بوده است - «فيضرب به الارض»؛ كتاب را روى زمين گذاشت، «و يقول من يطيق هذا؟»، چنين عملى را چه كسى طاقت مى‌آورد؟ يعنى امام سجاد كه سيدالعابدين و زين‌العابدين است، در مقابل عمل و عبادت و زهد اميرالمؤمنين احساس عجز مى‌كند. خود آن بزرگوار هم در نامه به عثمان‌بن‌حنيف فرمود: «الا و انكم لاتقدرون على ذلك»؛ شما نمى‌توانيد به اين سبكى كه من عمل مى‌كنم، عمل كنيد. واقعا هم انسان وقتى نگاه مى‌كند، آنچه از اميرالمؤمنين نقل شده، دهشت‌آور است.

خطبه‌هاى نماز جمعه‌ى تهران  16/01/۱۳۷۰

                     استغفر الله و اسئله التوبه

                                      از امام صادق (ع) منقول است که:  

      حضرت رسول (ص) فرمود: ماه رجب ماه استغفار امت من است پس در این ماه بسیار طلب آمرزش کنید که خدا آمرزنده و مهربان است...